The Bear Bitch’s Project

Nakasulat sa aking damit: Truly Pinay

Tumutugtog sa aking iPod: Rivermaya

Maligayang Araw ng Kalayaan!

Kung kilala niyo ako, alam niyo na talagang mahina ako sa pagsalita (at pagsulat) ng Pilipino pero bilang parangal sa araw na ito, susubukan kong isulat itong blog sa Pilipino Hindi Taglish, ha, Pilipino. Kaya pansensya na kung balu-baluktot ang balarila ko. Umiisip ako sa Ingles tapos sinasalang ko lamang ito sa Pilipino sa tulong ng Pilipino-English Online Dictionary.

Tingnan niyo, ilang talata panglang ang naisulat ko, pinapawisan na ako! Mukhang magiging maiksi ang blog na ‘to. Nararamdaman ko na na marami ang magiiwan ng komento tungkol dito.

Bagama’t akoy nakatira sa Amerika at Ingles ang wika kung saan ako’y pinakakomportable, mahal na mahal ko ang Pilipinas. Nakita ko na ang Eiffle Tower sa

Paris

at ang Coliseum sa Roma at totoo naman na maraming bansa ay mas maganda at mas mayaman kaysa sa Pilipinas pero para sa akin, walang tatalo sa bansa ko. Oo, maalinsangan ang klima at higit pa sa magulo ang gobiyerno pero hindi iyan ang naiisip ko pag naaalala ko ang Pilipinas. Pag iniisip ko ang aking bansa puro magagandang bagay ang pumapasok sa utak ko. Pag may nagtanong tungkol sa panahon ng tag-araw sa ‘Pinas, ang pumapasok sa utak ko ay hindi ang matinding init na nakakahimatay o ang lagkit ng hangin kundi ang matamis na amoy ng bulaklak ng Mahogany na lumalabas lang pag mainit at ang lasa ng paborito kong Siniguelas na may walang katumbas. Wala nga tayong snow, pero walang tatalo sa Pasko sa atin. Nakakapagtaka na maski parehong-pareho ang mga ilaw (Christmas lights) ditto sa Amerika, sa

China

, sa Europa, at sa atin, iba ang itsura nya sa Pilipinas. Mahirap ipaliwanag pero para sa akin, may ibang klaseng ganda ang mga ilaw sa atin. Totoo ang kasabihan na pag mahal mo ang isang bagay (o sa lagay na ito, isang bansa) ito ay ang pinaka maganda sa iyong mata.

Hihinto na ako dito kasi sumasakit na ang ulo ko sa pag sasalang ng mga iniisip ko sa Pilipino. Siguradong sigurado ako na maski maiksi ang naisulat ko, ‘sangkatutak ang kamalian sa baybay, sa balarila at sa mga salitang ginamit ko. Patawad nalang at sisihin nyo ang Pilipino-English Dictionary!

Inaabangan ko ang inyong mga puna/kommento. Huwag kayong mahiya! Gayahin nyo ako: walang hiya! Ha ha ha! J